Ptesi/Salı/Çrş/Prş 23.00 - Radyo Ritim

İt. Et. Ot.

“Ikinci bir şansa gerek yok, insanlar değişmez!” dedi kadın…

Hadi canım sende. Sen öyle sanıyorsun. Şımarıksın da ondan öyle düşünüyorsun.  İçine hapsolduğun kurgulu hayatının senaryosuna kendini çok kaptırmış ve dünyanın bir ân’dan ibaret olduğunu unutmuşsun da ondan böyle diyorsun.

Ne çabuk unuttun salya sümük özledim dediğini. Bakarken gözünü alamadığın o herifi kategorize ettiğin için sıradanlaştırdın.

Aslında o herif aynı’ydı. Görmedin. Görmek istemedin. Söylediği yalanlara inanmak istediğin için inandın. Sözümona sahiplendiģin için tasması elimde zannettin. Ben varsam o var dedin. Yaş aldıkça zevklerin ve renklerin oturması gerekirken hâlâ pembe’de, morda falan kalmışsın sen.

Kitap oku. Film izle. Uyamadan sahile in. Gece simitçi fırınından simit al. Denizle sohbet et. Gereksiz kavga et. Gözlerini kapa dans et. Otur seccadeye dua et.

Farklı bi’seyler yap. Siktir et takılma artık o herife. “Çok cekiç yiyen demir keskinleşir”. O herif keskin artık. Bıçkın. Serseri. Yelkenleri fora etti.

Inanmasan da değişti.
Değişimine en çok senin katkın oldu kadın!

Ön yargıların, benzetmelerin, suçlamaların arsız etti herifi. Evet bunu yaparsam cezam bu dedi. O cezayı göze aldı ve yaptı. Yapmaya da devam edecek.

“Bana saygı duyduğu için yapmıyor” diyemiyorsan maya yanlış. O hamurdan ekmek olmaz.
Yapabiliyorsan sana “saygı” duymasını öğret! Ve en mühimi “saygı” duymasını öğren.

“Et yemeye alışmış it artık ot yiyemez”…

Sen o ite, o et lezzetini tattıran “yarıştığın/ız hem cinslerini deģiştirmek için uğraş”!
Sonra şans vermesen de olur.

Ayrıca adam “sana ne” der. Susar kalırsın!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir